Loading...

فشار خون بالا (هیپرتانسیون) ویژه‎ی سالمندان

فشار خون بالا (هیپرتانسیون) ویژه‎ی سالمندان
فشار خون بالا نه‎تنها خطر سکته‌ی مغزی را افزایش می‌دهد بلکه می‎تواند موجب افزایش صدمات کلیوی، بیماری‎های قلبی و بسیاری دیگر از مشکلات مربوط به سلامت شود.

در این بخش با درنظر گرفتن بیماری‎ها و شرایط خاص سالمندان و همچنین سایر مشکلات بهداشتی و سلامتی آنها اطلاعاتی در اختیار سالمندان و پرستاران آنها قرار می‎دهیم تا از این طریق به بهبود کیفیت زندگی آنان کمک کنیم.

سالمندان بدلیل طول عمر بیشتر ممکن است به بیش از یک بیماری مبتلا باشند یا حتی ممکن است در صورت عدم مدیریت صحیح مشکلات سلامتی آنها، مشکلات یا صدمات دیگری پدید آید. ممکن است این افراد در بیمارستان، آسایشگاه یا منزل تحت مراقبت باشند. این شرایط می‎تواند بر سلامت و عملکرد سالمندان تأثیر بگذارد. بنابراین، اطمینان از مراقبت صحیح و بهبود کیفیت زندگی نیازمند مدیریت دقیق است.

تفاوت فشار خون هدف در افراد کهنسال

فشار خون بالا نه‎تنها خطر سکته‌ی مغزی را افزایش می‌دهد بلکه می‎تواند موجب افزایش صدمات کلیوی، بیماری‎های قلبی و بسیاری دیگر از مشکلات مربوط به سلامت شود. اگر به فشار خون بالا مبتلا باشید پزشک یا مسئول مراقبت سلامت توصیه‏هایی برای تغییر سبک زندگی یا رژیم غذایی به شما ارائه می‎دهد. این تغییرات شامل کاهش مصرف نمک، ورزش، ترک سیگار و کاهش وزن است. اگر انجام این تغییرات به اندازه‎ی کافی مؤثر نباشند احتمالاً پزشک داروهای خاصی را برای کاهش فشار خون تجویز خواهد کرد.

ممکن است فشار خون هدف هر فرد با سایر افراد متفاوت باشد و این تفاوت براساس ویژگی‏ها و نیازهای فردی است. به‎عنوان مثال فشار خون هدف در افراد کهنسال کاملاً مشخص نیست. زیرا در زمینه‎ی فشار خون این گروه سنی تحقیقات کمی انجام شده است. فشار خون بالا می‎تواند به اندام‎های مختلف بدن مانند کلیه‎ها آسیب برساند. ولی، آسیب اندام‎ها به آرامی اتفاق می‎افتد بطوری‏که ممکن است در افراد کهنسال کاملاً مشهود نباشد. درحقیقت، مشخص شده است که کاهش بیش از حد فشار خون در افراد کهنسال خطرناک است و خطر مرگ این گروه سنی را افزایش می‎دهد.

علاوه براین ممکن است بسیاری از افراد بالای 65 سال هنگام برخاستن احساس سرگیجه، ضعف و بیهوشی کنند. این علائم هنگام افت ناگهانی فشار خون اتفاق می‌افتد و افت فشار خون وضعیتی (یا افت فشار خون وضعیتی در حالت ایستاده) نام دارد. چنین شرایطی می‎تواند خطرناک بوده و منجر به شکستگی استخوان و صدمات جدی دیگر شود. بویژه سالمندان آسیب‏پذیری که از پوکی استخوان رنج می‎برند درصورت افتادن در معرض خطر شکستگی استخوان هستند. بنابراین، امروزه بسیاری از پزشکان اعداد زیر را به‎عنوان فشار خون هدف برای سالمندان درنظر می‎گیرند: 90/140 م.م جیوه، 80/150 م.م جیوه یا 85/150 م.م جیوه

مصرف داروهای فشار خون در سالمندان باید از دوز پایین شروع شده و به مرور افزایش یابد. روند مصرف تدریجی دارو از افت ناگهانی فشار خون جلوگیری می‌کند.

ادم

درصورت ابتلا به فشار خون بالا ممکن است برخی قسمت‎های بدن متورم شوند. تجمع مایعات در اندام‎های بدن ادم محیطی نام دارد که معمولاً در پاها، قوزک پا، قسمت‎های تحتانی ساق پا، دست‎ها، بازوها و ریه‏ها پدید می‎آید. این عارضه اغلب درنتیجه‎ی نارسایی قلبی ناشی از فشار خون بالا است . ولی، داروهای خاصی مانند داروهای کاهش فشار خون نیز می‎توانند موجب بروز ادم محیطی شوند. ممکن است این داروها دارای مسدودکننده‏های کانال کلسیم باشند. همچنین داروهای دیگر مانند داروهای ضد التهابی استروئیدی (NSAIDs) نیز می‎توانند موجب بروز ادم محیطی شوند.

اگر قسمت متورم پوست فرد مبتلا به ادم را فشار دهید آن قسمت فرورفته و تا چند ثانیه اثر فشار باقی می‎ماند. این حالت ادم گوده‏گذار یا ادم فشاری نام دارد. ادم ناشی از مسدودکننده‏های کانال کلسیم بیشتر در زنان رخ می‎دهد و درصورتی‎که فرد دارای شرایط زیر باشد احتمال بروز ادم نیز بیشتر است. این شرایط عبارتند از:

  • سن بالا
  • مصرف مسدودکننده‏های خاص کلسیم با دوز بالا
  • ایستادن یا نشستن طولانی‎مدت و آویزان کردن پاها در طول روز

پزشک می‎تواند با انجام اقدامات زیر به کاهش ادم کمک کند:

  • تغییر داروی فشار خون و جایگزین کردن داروی جدید
  • کاهش دوز مصرفی داروها یا افزودن داروهای دیگر. این داروها می‎توانند شامل داروهای ادرارآور، نیترات یا بازدارنده‎های ACE باشند. همچنین بیمار می‎تواند با پوشیدن جوراب‎های مخصوص واریس یا عدم آویزان کردن پاها هنگام نشستن به کاهش ادم کمک کند. این اقدامات می‎توانند جریان خون در بدن را بهبود بخشند.

نوع دیگری از ادم، ادم ریوی نام دارد. فشار خون بالا بویژه در بلندمدت موجب ضعیف‏شدن بطن چپ قلب شده (بطن چپ قوی‎ترین قسمت ماهیچه‏ی قلب است) و مایعات در ریه‏ها انباشته می‎شوند. درنتیجه ادم ریوی پدید می‎آید. تجمع مایعات در ریه‏ها موجب بروز مشکل تنفسی می‎شود. پزشک برای رفع این مشکل داروهای خاصی تجویز می‎کند.

زخمهای عروقی

زخم‎های عروقی جراحات پوستی هستند که در پاها، قسمت‎های تحتانی ساق پا یا ماهیچه‎ی ساق پا ظاهر می‎شوند. ضعیف شدن ماهیچه‏های ساق پا و دریچه‏های سیاهرگ‎های ساق پا موجب بروز زخم‎های عروقی می‏شود. این مشکل منجر به سوراخ شدن بخش‎هایی از پوست پا شده و رگ‎های خونی کوچک یعنی مویرگ‎ها کشیده می‎شوند. مایعات ازطریق مویرگ‏های ضعیف‎شده، در پوست نشت می‏کنند. درنتیجه تغییراتی پدید می‏آید که مانع گردش خون صحیح در لایه‎های پوست شده و خون تازه به پوست نمی‎رسد. این تغییرات مانع تغذیه‎ی صحیح پوست شده، مواد مغذی به پوست نمی‎رسد و زخم ظاهر می‎شود. افرادی که دارای شرایط زیر هستند در معرض خطر ابتلا به زخم‎های عروقی قرار دارند:

  • سن بالای 65 سال و ابتلا به فشار خون
  • چاقی
  • تصلب شرایین

التیام زخم‌های عروقی ممکن است مدت زیادی طول بکشد. همچنین امکان عود زخم‎ها نیز وجود دارد. این زخم‎ها اغلب منطقه‎ی وسیعی را در برگرفته و بسیار دردناک هستند. زخم عروقی می‎تواند مانع راه‏رفتن عادی، سرکار رفتن یا حتی زندگی مستقل فرد شود. یعنی ممکن است بیمار برای انجام فعالیت‎های روزمره‏ی خود به دیگران وابسته باشد. این زخم‎ها اغلب عفونی شده و در موارد شدید می‎تواند موجب آمپوتاسیون (قطع عضو) شود. مراقبت از این زخم‏ها به تنهایی دشوار است و نیازمند مراقبت دقیق و همه‏جانبه است. در اینجا روش‎هایی را که می‎توانند موجب ترمیم کامل زخم‎ها شوند ذکر می‎کنیم:

  • فعال بودن تا حد امکان
  • بالا نگهداشتن پاها
  • مراجعه‎ی منظم به متخصص بیماری‎های پا، متخصص امراض پوست، جراح یا متخصص مراقبت از زخم‎ها

نارسایی قلبی

فشار خون کنترل نشده می‎تواند موجب بروز تغییراتی در قلب شده درنتیجه مانع پمپاژ منظم و طبیعی خون می‎شود. این عارضه می‎تواند منجر به نارسایی قلبی شود و نارسایی قلبی عامل اصلی بیماری و مرگ مربوط به فشار خون است. حدود 70% از نارسایی‎های قلبی در سالمندان به دلیل فشار خون بالا رخ می‎دهد. فشار خون بالا علاوه بر آسیب رساندن به قلب می‎تواند به دیواره‏های سرخرگ‎های قلب نیز آسیب برساند. وظیفه‎ی سرخرگ‎ها خون‏رسانی به قلب و تجهیز سیستم الکتریکی کنترل‏کننده‎ی ریتم طبیعی ضربان قلب است. با گذر زمان ممکن است بطن چپ ضعیف شود زیرا، بطن چپ خون را به سرتاسر بدن پمپاژ می‎کند. با ضعیف‎تر شدن ماهیچه‎ی قلب علائم نارسایی احتقانی قلب مانند خستگی، تنگی نفس و احتباس آب در بدن ظاهر می‎شود. برای پیشگیری از بروز این عوارض و سلامتی بیشتر از دستورات پزشک خود پیروی کنید. با تغییر سبک زندگی فشار خون خود را کنترل کنید. این تغییرات عبارتند از:

  • ورزش منظم
  • پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و کم‏نمک
  • کاهش وزن
  • کاهش استرس

درصورت نیاز پزشک می‎تواند داروهایی برای کاهش فشار خون تجویز کند.

سکته‎ی مغزی

با افزایش سن فرد فشار خون بویژه فشار خون سیستولی (عدد بزرگ‎تر هنگام قرائت فشار خون) افزایش می‏یابد. افزایش فشار خون سیستولی بسیار شایع و در عین حال خطرناک است. این مسئله یکی از دلایل اصلی سکته‎ی مغزی در سالمندان است. به همین دلیل باید توصیه‏های پزشک مبنی بر کاهش فشار خون را جدی گرفته و از آنها پیروی کنید. بطور معمول فشار خون بالای 90/160 م.م جیوه نشانه‎ی اینست که باید در سبک زندگی خود تغییراتی ایجاد کرده و احتمالاً برای کاهش فشار خون دارو مصرف کنید.

سکته‏ی مغزی عارضه‏ای است که طی آن جریان خون به مغز قطع می‌شود. درنتیجه اکسیژن و مواد مغذی به سلول‎های عصبی مغز  نمی‏رسند. سکته‎ی مغزی در اثر وجود لخته‎ی خون (سکته‎ی ترومبوتیک) یا خونریزی (هموراژ) یکی از رگ‎های خونی حامل خون به مغز اتفاق می‎افتد. هر دو نوع سکته خطرناک هستند. سکته‎ی مغزی می‎تواند موجب کاهش عملکرد مغز، ناتوانی در گفتار و راه‏رفتن یا عدم توانایی در حرکت دادن بخش‎هایی از بدن شود. سالمندان اغلب دچار سکته‏های خفیف و خاموش می‎شوند. این سکته‏ها به بخش‎های کوچکی از مغز آسیب رسانده و درنهایت موجب کاهش حافظه و کاهش توانایی تفکر صحیح می‎شوند. سکته حتی می‎تواند منجر به زوال عقل معروف به دمانس عروقی (زوال عقل عروقی) شود. مشخص شده است که داروهای کاهش فشار خون سیستولی مؤثر و ایمن هستند و اساساً خطر سکته‎ی مغزی را کاهش می‎دهند.

حملات ایسکمیک گذرا (TIAs)

حملات ایسکمیک گذرا «سکته‌های خفیف» نام دارند و زمانی رخ می‎دهند که جریان خون به بخشی از مغز بطور موقت قطع شود. سکته‏ی خفیف می‎تواند به دلایل زیر رخ دهد:

  • وجود لخته‎ی خونی در یکی از رگ‌های مغز
  • لخته‎ی خونی که از قسمتی از بدن همراه با جریان خون به سمت مغز حرکت می‌کند. به‎عنوان مثال از قلب (آمبولی)
  • آسیب رگ‎های خونی
  • باریک شدن رگ‌های خونی مغز
  • باریک شدن یکی از رگ‎های خونی منتهی به مغز، به‎عنوان مثال رگ گردن

فشار خون بالا اولین عامل خطر بروز سکته‏ی مغزی و حملات ایسکمیک گذرا است. حملات ایسکمیک بسیار سریع آغاز می‎شوند، مدت زمان کوتاهی طول می‏کشند، معمولاً بین چند دقیقه تا 2-1 ساعت، ولی ممکن است بیش از 24 ساعت نیز طول بکشند. سپس بطور کامل از بین می‎روند ولی ممکن است دوباره رخ دهند.

علائم معمول حملات ایسکمیک گذرا عبارتند از:

  • سرگیجه یا دوران سر
  • بی‏حسی و کرخت شدن، خارش یا سوزش در اندام‎ها یا ضعف ماهیچه‎ای بویژه در یک سمت بدن
  • تغییر در هوشیاری فرد (خواب‎آلودگی، کاهش عکس‎العمل، بیهوشی)
  • گیجی یا ازدست دادن حافظه
  • ناتوانی در شناخت اشیاء یا افراد
  • مشکلات گفتاری یا مشکل در درک صحبت اطرافیان
  • بروز مشکلات نوشتاری یا خوانشی
  • مشکلات بلع
  • عدم کنترل مثانه یا روده‏ها
  • از دست دادن تعادل و هماهنگی، دست وپاچلفتی شدن یا مشکل در گام برداشتن
  • مشکلات بینایی مانند دوبینی یا ازدست دادن تمام یا بخشی از بینایی

حمله‎ی ایسکمیک یک وضعیت پزشکی اورژانسی است. در صورت مشاهده‎ی علائم بالا فوراً با اورژانس تماس بگیرید. تأخیر جایز نیست. تنها به دلیل گذرا بودن علائم آنها را نادیده نگیرید. ممکن است این علائم هشداری مبنی بر بروز سکته‎ی مغزی در آینده باشد و نیازمند توجه فوری پزشکی هستند. اگر همزمان با رسیدن به بیمارستان علائم حمله‎ی ایسکمیک از بین رفت نگران نباشید. مشکلی پیش نمی‎آید. تشخیص حملات ایسکمیک براساس سوابق پزشکی فرد است. با بستری شدن بیمار در بیمارستان متخصصان مراقبت سلامت تلاش می‎کنند تا به علت حمله‎ی ایسکمیک پی برده و درمان را آغاز کنند.

حدود یک سوم از افرادی که دچار حملات ایسکمیک می‎شوند درمان نشده و درنهایت دچار سکته‎ی مغزی می‎شوند. نیمی از سکته‏های مغزی در همان سالی اتفاق می‎افتند که فرد دچار حمله‎ی ایسکمیک شده است. ممکن است سکته‎ی مغزی در همان روز حمله‎ی ایسکمیک یا مدتی بعد رخ دهد. برخی افراد تنها یک فقره حمله‎ی ایسکمیک دارند ولی، برخی دیگر بیش از یک فقره حمله‎ی ایسکمیک را تجربه می‎کنند.

بعد از ارزیابی شرایط بیمار و درمان در بیمارستان باید از دستورات پزشک پیروی کرد. بیمار باید در باقی عمر خود تمام عوامل خطر سبک زندگی خود را مدیریت کند. این عوامل خطر عبارتند از:

  • فشار خون بالا
  • بیماری‌های قلبی، دیابت
  • مصرف نوشیدنی‎های الکلی
  • مصرف دخانیات
  • عدم تحرک و ورزش

دمانس (زوال عقل)

دمانس نوعی فقدان عملکرد مغز است و می‎تواند موجب از دست رفتن حافظه، گیجی و دستپاچگی، تغییرات خلق وخو و تغییرات شخصیتی شده و همچنین موجب بروز ناتوانی‎های فیزیکی و پدیدآمدن مشکلاتی در عملکرد طبیعی زندگی روزمره شود. دمانس به علل مختلفی پدید می‎آید. برخی از انواع زوال عقل را می‎توان درمان کرد ولی برخی دیگر مانند آلزایمر قابل درمان نیستند و تنها می‌توان مانع گسترش آنها شد.

اگر شما مبتلا به فشار خون بالا باشید در معرض خطر ابتلا به دمانس عروقی قرار دارید. بعد از آلزایمر، دمانس عروقی دومین بیماری زوال عقل در سالمندان است. حدود نیمی از دمانس‎های عروقی براثر ابتلا به فشار خون بالا اتفاق می‎افتند. سایر علائم دمانس عروقی عبارتند از:

  • کاهش تفکر
  • توهم
  • کاهش مهارت‎های اجتماعی
  • سرگیجه و بروز مشکلات تعادلی
  • ضعف در بازوها یا پاها
  • بی‎اختیاری (مانند مثانه یا روده‏ها)
  • بروز مشکلات گفتاری و زبانی

در دمانس عروقی بروز یک مجموعه سکته‏های خفیف و خاموش باعث آسیب دیدن مغز می‎شود. این آسیب‎ها موجب قطع جریان خون به مغز شده و درنتیجه بافت مغز دچار اسکار شده و صدمه می‌بیند.

محققان پی‏برده‏اند که مغز افراد بالای 65 سال مبتلا به فشار خون بالا دچار اسکار می‎شود. هرچه فشار خون بالاتر باشد میزان اسکار های بافت مغز نیز مشهودتر هستند. گرچه درمانی برای این عارضه وجود ندارد ولی، می‎توان با تغییر سبک زندگی و مصرف داروهای تجویزی پزشک (برای کاهش فشار خون) خطر بروز سکته‎ی مغزی را کاهش داد یا آنها را متوقف کرد.

مشکلات کلیوی

فشار خون بالا یکی از دلایل بروز بیماری کلیوی مرحله‎ی انتهایی است. فشار خون موجب ایجاد تنش در رگ‎های خونی سرتاسر بدن می‎شود. درنهایت رگ‎های خونی آسیب دیده و کلیه‏ها دچار مشکل می‏شوند. در کلیه‏ها این رگ‎ها دیگر نمی‎توانند مواد زائد را بطور مؤثر تصفیه کرده و مایعات اضافی را از بدن خارج کنند. این نوع نارسایی کلیوی باید ازطریق درمان پزشکی یعنی دیالیز یا پیوند کلیه درمان شود.

اگر کلیه‏ها نتوانند مایعات اضافی را از بدن خارج کنند فشار بیشتری بر رگ‌های خونی وارد می‎شود. درنتیجه دراثر یک چرخه‎ی نادرست فشار خون افزایش می‎یابد بصورتی‎که کنترل و تنظیم آن دشوار می‎شود.

در مراحل اولیه‎ی بروز مشکلات کلیوی شما قادر به صحبت درباره‎ی آنها نیستید ولی، پزشک با انجام دو آزمایش مختلف می‎تواند مشکلات شما را تشخیص دهد. یکی از این آزمایش‎ها سطح آلبومین (پروتئین موجود در ادرار) را اندازه‎گیری می‎کند. در آزمایش دیگر سطح کراتینین (ماده‎ی زائد موجود در بدن) اندازه‎گیری می‏شود. بعد از انجام این دو آزمایش و مشاهده‎ی نتایج آنها پزشک می‎تواند میزان فیلتراسیون گلومرولی (GFR) را تخمین بزند. این آزمایش می‎تواند تجزیه‏ی بافت در کلیه‏ها را نشان دهد.

تغییرات سبک زندگی و داروهای کنترل‏کننده‎ی فشار خون می‎توانند مانع بروز مشکلات کلیوی شوند. اگر فرد از قبل دچار مشکل کلیوی بوده باشد مصرف دارو و تغییر سبک زندگی می‎تواند این مشکلات را کاهش دهد.

در افراد 85 سال و بالاتر بیماری‎های کلیوی مزمن به آرامی پیشرفت می‎کنند. بنابراین، فشار خون هدف در این گروه سنی بالاتر از افراد گروه‎های سنی جوان‎تر است.

اختلالات قلبی و سیستم گردش خون

فشار خون بالا می‎تواند منجر به بیماری قلبی و مرگ شود. مشکلات قلبی ناشی از فشار خون بالا عبارتند از:

  • نارسایی قلبی
  • بیماری‎های عروق کرونری (باریک شدن سرخرگ‎های تأمین کننده‎ی خون ماهیچه‏ی قلب)
  • بروز مشکلات مربوط به ریتم قلبی و ضربان قلب
  • بزرگ شدن بطن چپ (هیپرتروفی- ضخیم شدن بطن چپ)
  • بیماری قلبی ایسکمیک (آسیب ماهیچه‏ی قلب در اثر کمبود اکسیژن)
  • تصلب شرایین (باریک شدن و سفت و سخت شدن سرخرگ‎ها)

با کاهش فشار خون ازطریق مصرف داروهای ضد فشار خون بالا، مصرف داروهای دیورتیک، وازودیلاتورها (داروهای گشادکننده‎ی رگ‎های خونی) و تغییرات سبک زندگی می‎توان بیماری‎های قلبی و باریک‎شدن رگ‎های خونی ناشی از فشار خون بالا را درمان کرد. همچنین باید مصرف نمک را نیز محدود کرده و غذاهای سرشار از فیبر و پتاسیم مصرف کرد. ورزش منظم، کاهش وزن (در صورت اضافه وزن)، خودداری از مصرف نوشیدنی‌های الکلی، ترک دخانیات و مراجعه به پزشک برای معاینه‎ی کلی روش‎های دیگری هستند که با پیروی از آنها می‎توان فشار خون را درمان یا کنترل کرد.

اضطراب

تنش و اضطراب می‌تواند موجب افزایش فشار خون شود. با کاهش تنش و اضطراب فشار خون مجدداً کاهش می‎یابد. بنابراین، کمی استرس نمی‎تواند در طولانی مدت موجب ابتلا به فشار خون شود. ولی تنش‎ها و اضطراب‎های دائمی می‎توانند به قلب، کلیه‏ها و رگ‎های خونی آسیب برسانند بطوری‎که انگار فرد از قبل دچار فشار خون مزمن بوده است.

وقتی مضطرب هستید تمایل به مصرف سیگار، الکل، پرخوری و مصرف غذاهای ناسالم (هله‎هوله) در شما افزایش می‎یابد. متأسفانه آگاهی از ابتلا به فشار خون بالا نیز می‎تواند میزان اضطراب شما را افزایش دهد.

معمولاً نمی‎توان میزان استرس و تنش در زندگی را کنترل کرد ولی، می‎توانیم چگونگی واکنش نسبت به تنش‎ها را تحت کنترل خود درآوریم. روش‎های مؤثری برای کاهش اضطراب و تنش وجود دارد. درمان‎های غیردارویی روش خوبی برای شروع هستند و عبارتند از: تکنیک‎های کاهش استرس یا گفتاردرمانی یا رفتاردرمانی شناختی با مشاوران و روان‎شناسان متخصص.

همچنین می‎توانید مدیتیشن، یوگا یا سایر روش‎های آرام‏بخش و تمدد اعصاب را امتحان کنید. همچنین در صورت نیاز می‎توان از داروهای ضداضطراب استفاده کرد. با کمک پزشک می‎توانید روش مؤثر و مناسبی را انتخاب کنید.

برخی داروهای ضداضطراب موجب افزایش فشار خون می‎شوند. این داروها عبارتند از: قرص‎های تغییر خلق‎وخو مانند بازدارنده‏های بازجذب سروتونین (SSRIs) مانند سرترالین. برای بررسی و کنترل عوارض جانبی احتمالی این داروها باید تحت نظر پزشک باشید. 

نظرات
    ارسال نظر
    • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
    • - لطفا دیدگاهتان مربوط به مطلب باشد.
    • - لطفا فارسی بنویسید.
    • - نظرات شما بعد از بازبینی منتشر خواهد شد