Loading...

مراقبت و درمان مشکلات تعادلی

مراقبت و درمان مشکلات تعادلی
درمان مشکل تعادل شما به علت یا علل و همچنین سابقه پزشکی و سلامت عمومی شما بستگی دارد.

روش‌های مختلفی وجود دارند، و معمولاً، درمان ساده و موثر است.

سرگیجه موقعیتی تشنجی خوش خیم

مانور Epley (که روش تغییر وضعیت Canalith نامیده می‍شود) شامل یک سری حرکات آهسته سر و بدن است. ارائه دهنده خدمات سلامت با استفاده از این روش ساده 15 دقیقه‌ای به شما کمک خواهد کرد. این مانور برای تغییر وضعیت هر گونه کریستال کلیسوم شل شده که وارد کانالهای نیمدایره‌ای گوش درونی شما شده‌اند طراحی شده است. این فرایند کاملاً موثر، بدون درد، و غیر تهاجمی است و فقط چند دقیقه طول می‌کشد، ولی لازم است که چند بار انجام شود.
بعد از برگشت به خانه، در ادامه روز بایستی گوش را هم سطح با شانه نگه دارید و از خوابیدن به پشت یا شکم خودداری کنید. در شب انجام این روش به کمک متکا سرتان را کمی بالاتر قرار دهید. روز بعد، نشانه‌های شما از بین خواهند رفت و دیگر نیازی به رعایت محدودیت‌های مرتبط با موقعیت سر نیست.
به احتمال زیاد سرگیجه موقعیتی تشنجی خوش خیم شما ظرف مدت چند روز یا چند هفته خود به خود رفع خواهد شد. برای سرگیجه موقعیتی تشنجی خوش خیم نیازی به استفاده از دارو نیست.

لابیرنیت

متخصص خدمات سلامت شما احتمالاً داروهای تهوع ناشی از حرکت که احساس سرگیجه و گیجی را کاهش می‌دهد و احتمالاً متیل پردنیزولون برای کاهش التهاب گوش داخلی را برایتان تجویز خواهد کرد. برخی اوقات آنتی‌بیوتیک نیز تجویز می‌شود. این وضعیت بدون استفاده از دارو نیز می‌تواند به راحتی برطرف شود، بنابراین اگر علایم شما جدی نیستند می‌توانید صبر کنید تا بیماری رفع شود.

بیماری مینیر

هر چند مینیر یک بیماری مزمن در نظر گرفته شده است، ولی نشانه‌های آن را می‌توان کاهش داد تا این که بتوانید کارکردهای روزانه خودتان را به راحتی انجام دهید. همانند لابیرنیت، می‌توان برای کاهش حس سرگیجه از مکلزین (Antivert) استفاده کنید. مدرها (water pills) و کم کردن نمک نیز می‌توانند به کاهش تجمع مایع درون گوش داخلی کمک کنند. مصرف روزانه نمک شما بایستی به 1500 میلیگرم محدود شود.
سعی کنید که غذایتان را به طور یکنواخت در طول روز تقسیم کنید به نحوی که در زمان‌های مختلف هر روز مقادیر ثابتی را بخورید و بنوشید. این به شما کمک می‌کند تا مایعات درون بدنتان را تنظیم کنید. پنج یا شش وعده غذایی کوچک بهتر از سه وعده بزرگ است.

افت ناگهانی فشار خون (افت فشار موقعیتی)

ارائه دهنده خدمات سلامت شما داروهای شما را بررسی خواهد کرد تا مطمئن شود دارویی که منجر به افت فشار خون می‌شود را مصرف نمی‌کنید. ممکن است برای افزایش فشار خون داروهای جدیدی برایتان تجویز شود یا این که داروها یا میزان مصرف آنها تغییر داده شوند.
تغییرات ساده در رژیم غذایی به شما در جلوگیری از افت فشار خون بعد از خوردن کمک می‌کنند، مثلاً افزایش میزان نمک در غذای مصرفی، کاهش یا حذف الکل، افزایش مایعات مصرفی، یا نوشیدن یک فنجان قهوه و مایعات بیشتر در هر وعده غذایی. به علاوه، جلوگیری از تغییرات ناگهانی در وضعیت نیز مهم است، به خصوص بعد از این که تمام شب را در بستر بودید قبل از این که شروع به راه رفتن کنید ابتدا به آرامی بلند شوید و برای چند دقیقه صبر کنید تا هر گونه سرگیجه از بین برود.
پوشیدن جوراب‌هایی که تا بالای زانو را تحت فشار قرار می‌دهند را مد نظر قرار دهید زیرا باعث می‌شوند که خون در پاها و قسمت پایین ساق پا جمع نشود. از قدم زدن یا ورزش در هوای گرم خودداری شود.
یک فیزیوتراپ می‌تواند به شما نشان دهد که چگونه قبل از تغییر وضعیت از حالت درازکش یا نشستن به ایستادن قوزک و عضله پشت ساق پا و مشت و آزنج را فشار دهید. این کار باعث می‌شود که خون به سمت قلب و قسمت بالای بدن شما جریان پیدا کند. حرکت آهسته سر و بالا نگه داشتن آن موقع دراز کشیدن جزو راههای ساده برای جلوگیری از افت ناگهانی فشار خون بعد از تغییر در وضعیت است.
برخی از داروها نیز در جلوگیری از افت فشار خون موقعیتی مفید هستند:
• فلودروکورتیزون- دارویی که مقدار خون بدن را افزایش می‌دهد.
• میدودرین- این دارو موقتی که ایستاده‌اید فشار خون را افزایش می‌دهد.
• پیریدواستیگین، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)، و کافئین نیز می‌توانند موثر باشند، هر چند هر کدام از این داروها نیز خطر تاثیرات جانبی را نیز به همراه دارند.

مشکلات تعادلی ناشی از دارو

ارائه دهنده خدمات سلامت تمامی داروها– تجویزی و بدون نسخه- و مکمل‌های گیاهی مصرفی شما را بررسی خواهد کرد. ارائه دهنده مراقبت سلامت ممکن است برای جلوگیری از تاثیرات جانبی همانند سرگیجه و لرزش تغییرات و اصلاح میزان مصرف را توصیه کند. بنزودیازپین‌ها، داروهای مسکن/تسکین‌دهنده‌ها، داروهای مخدر/مواد شبه افیونی، قرص‌های خواب‌آور، داروهای ضد روان‌پریشی، داروهای فشار خون، داروهای ضد صرع، و داروهای ضد افسردگی ارتباط زیادی با سرگیجه، گیجی و افزایش خطر سقوط دارند.

وضعیت پزشکی و کاهش حواس

ارائه دهنده خدمات سلامت شما بایستی درمان‌های مرتبط با شرایط پزشکی همانند بیماری قلبی، گرفتگی عروق (سخت شدن رگ‌ها)، ورم مفاصل، بیماری پارکینسون، گرفتگی بافت‌های مختلف، دیابت، ناهنجاری‌های عصبی، کرخی (بیماری عصب)، و "سکته‌های خفیف" (TIA) را بررسی کند. ارائه دهنده شما باید مطمئن شود که به درستی تحت درمان قرار گرفته‌اید و میزان مصرف داروها برای شما درست است.
بینایی و شنوایی شما بایستی کنترل شود و در صورت لزوم با استفاده از عینک یا سمعک اصلاح شوند. آب مروارید، آب سیاه، و دژنراسیون ماکولار قابل درمان هستند. توصیه‌های تیم خدمات سلامت خودتان را رعایت کنید.

نظرات
    ارسال نظر
    • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
    • - لطفا دیدگاهتان مربوط به مطلب باشد.
    • - لطفا فارسی بنویسید.
    • - نظرات شما بعد از بازبینی منتشر خواهد شد