Loading...

مراقبت و درمان مشکلات تیروئید

مراقبت و درمان مشکلات تیروئید
معمولاً هیپوتیروئیدیسم با مصرف داروی لووتیروکسین درمان می‏شود.

هیپوتیروئیدیسم

معمولاً هیپوتیروئیدیسم با مصرف داروی لووتیروکسین درمان می‏شود. این دارو یک هورمون تیروئیدی ساخت دست انسان است. اگر پزشک این دارو را برای شما تجویز کرد در صورت مصرف سایر داروهای تجویزی و غیرتجویزی دیگر، ویتامین‎ها و سایر مکمل‎ها پزشک را مطلع کنید. همچنین اگر غذاهای خاصی مانند مقادیر زیادی سویا مصرف می‎کنید باید به پزشک اطلاع دهید. لووتیروکسین می‎تواند با داروهای خاصی واکنش دهد. سویا، ویتامین‏ها و سایر مکمل‏ها، داروهای تجویزی و غیرتجویزی می‎توانند بر پاسخ بدن بیمار به لووتیروکسین تأثیر بگذارند.

پزشک ابتدا لووتیروکسین با دوز پایین تجویز می‏کند و در صورت نیاز میزان آن را افزایش خواهد داد. این دارو باید با معده‎ی خالی میل شود و بین مصرف این دارو با هر دارو یا مکمل دیگر 1 ساعت فاصله باشد. در صورت بروز هرگونه عوارض جانبی فوراً پزشک را مطلع کنید. پزشک باید وضعیت بیمار را کنترل کرده و سطح هورمون‏های تیروئیدی را بطور مرتب بررسی کند.

در بزرگسالان مبتلا به زوال عقل (دمانس) و هیپوتیروئیدیسم درمان جایگزین تیروئید می‏تواند وضعیت شناختی، عملکردی و روانی بیمار را بهبود بخشد.

هیپرتیروئیدیسم

هیپرتیروئیدیسم یا پرکاری تیروئید می‎تواند به روش‎های زیر درمان شود:

داروهای ضدتیروئیدی

داروهای ضد تیروئیدی بصورت قرص هستند و می‎توانند تولید بیش از اندازه‎ی هورمون‎های تیروئیدی را متوقف کنند. ولی این داروها برای تمام افراد و برای همیشه مؤثر نیستند. معمولاً این داروها قبل از درمان با یُد رادیواکتیو، برای کنترل علائم و کاهش خطر عوارض جانبی، مصرف می‎شوند.

درمان با یُد رادیواکتیو

در درمان با یُد رادیواکتیو بیمار داروی یُد را می‎بلعد. سپس این یُد جذب غده‎ی تیروئید می‏شود. با گذشت زمان ید موجب انقباض غده‌ی تیروئید شده و درنتیجه ترشح هورمون‏های تیروئیدی کاهش می‎یابد. این روش درمانی برخلاف پرتودرمانی سنتی یا شیمی‏درمانی دارای عوارض جانبی مانند تهوع و ریزش مو نیست. ممکن است 6 ماه بعد از درمان ترشح هورمون‎های تیروئیدی به سطح طبیعی برسد.

بعد از درمان ممکن است پزشک میزان مصرف سایر داروها را کاهش دهد. زیرا این نوع درمان می‏تواند موجب آهسته‏تر شدن متابولیسم داروها شود. این درمان گاهی موجب کاهش بیش از اندازه‎ی هورمون‎های تیروئیدی شده و فرد دچار هیپوتیروئیدیسم می‏شود. در صورت بروز این مشکل باید داروهای هیپوتیروئیدیسم را بطور مرتب و طبق دستور پزشک مصرف کرد.

عمل جراحی

عمل جراحی تیروئید (تیروئیدکتومی) که شامل برداشتن بخش بزرگی از غده‎ی تیروئید است می‏تواند برای برخی بیماران جایگزین مناسبی برای درمان با یُد رادیواکتیو باشد. عمل جراحی خطراتی به دنبال دارد. از جمله: آسیب تارهای صوتی و آسیب غدد پاراتیروئید. غدد پاراتیروئید به کنترل کلسیم خون کمک می‏کنند. بیماری که تحت عمل تیروئیدکتومی قرار گرفته باید تا آخر عمر بطور مرتب داروهای مخصوص تیروئید مصرف کند.

ندولهای خوش‎خیم

اگر ندول‎های تیروئیدی سرطانی نباشند و به اندازه‏ای بزرگ نشده باشند که عمل بلع و تنفس دچار مشکل شود، پزشک از بیمار می‎خواهد تا برای کنترل ندول‎ها بطور مرتب آزمایش خون بدهد. ولی، درصورت ادامه‎ی رشد ندول‎ها ممکن است پزشک از آنها نمونه‎برداری کند.

اگر ندول‎ها به اندازه‏ای بزرگ شوند که عمل بلع و تنفس دچار مشکل شود پزشک می‏تواند عمل جراحی برای برداشتن آنها تجویز کند. اگر ندول‏های تیروئیدی بیش از اندازه هورمون تولید کنند، پزشک با استفاده از ید رادیواکتیو موجب انقباض و کوچک‏شدن ندول‎ها می‎شود. متخصص غدد همچنین می‎تواند برای کاهش سطح هورمون‌های تیروئیدی در جریان خون، داروهای ضد تیروئیدی تجویز کند. اگر این درمان‎ها مؤثر نباشند بیمار تحت عمل جراحی قرار می‎گیرد.

ندولهای سرطانی

اگر ندول‎های تیروئیدی سرطانی شوند انجام عمل جراحی ضروری است. بطور معمول در عمل جراحی تمام یا بخش زیادی از غده‌ی تیروئید برداشته می‎شود. بعد از عمل جراحی بیمار باید تا آخر عمر بطور مرتب داروهای تیروئید مصرف کند.

نظرات
    ارسال نظر
    • - نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
    • - لطفا دیدگاهتان مربوط به مطلب باشد.
    • - لطفا فارسی بنویسید.
    • - نظرات شما بعد از بازبینی منتشر خواهد شد

    مشاوره، آموزش، طراحی و ساخت فروشگاه اینترنتی